sensizlik
GitmiÅŸtin…
Beni, terk etmÅŸtin.
Ben, yine yalnız,
Ben, yine sensiz kalmıştım.
Bırakıp gitmen koymamıştı da,
Giderken, bir elveda bile dememen
Bende ki SEN’i bitirmiÅŸti.
Artık SEN yoktun,
Artık sevmiyordum SEN’i…
Senden kalan tüm hatıraları yakıp,
Kalbim kadar yorgun olan bir denizin dibine atmıştım.
Hatıraların deniz de kaybolurken
SEN’de, ben de kaybolmuÅŸtun.
Kendimi kandıyordum sanırım.
Tamam hatıraların yanıp kül oldu ama
Ya bende ki anıların
Onları da yakabileceğim bir ateş var mıydı?
Ya da atabileceÄŸim bir deniz?
KeÅŸke Sen’i de bu kadar kolay kandırabilseydim
O zaman belki Sen’de beni, benim seni sevdiÄŸim kadar severdin,
Ve belki de benim, şimdi, bu kadar canım acımazdı
Yorum Yok »
Daha yorum yok.
RSS BU postadaki RSS yorumlar. Geri Besleme URI
