Dünyamızda, insanoğlunun var olduğundan günümüze kadar birçok ekonomik modeller oluşmuştur. Tabi ki bugünkü ekonomistler üç ana tip ekonomik modelin olduğunu söylerler. Nedir o modeller? “Liberalizm, Marksizm ve karma ekonomidir. Ama bu modeller pat diye mi geldi? Tabi ki de bu modellerin köklü geçmişleri vardır.

  İlk insanlar, yaşamlarını mağaralarda, ağaç kovuklarında vs. geniş ve kapalı yerlerde geçiriyorlarmış. Bu insanlar geçimlerini avcılık, toplayıcılık ve odunculukla yapıyorlarmış. Yani birinci sınıf tüketicilermiş. Bu insanlar, paylaşımcı bir toplum yapısına da sahiptirler. Onun için doğadaki bütün ürünler bütün insanlığa mal edilmiştir. Sonuç olarak özel mülkiyet kavramı daha ortaya çıkmamıştı. Her şey mağara hısımlarınca ya da klanlarca paylaşılıyordu. İşte insanlığın ilk ekonomi modeli buydu. “Doğadaki her şey insanlığın ortak ürünüdür” anlayışı. Sonra hayvanlar, bitkiler, odunlar vs. doğal kaynaklar tükenmeye başlamıştı. Tek çare vardı, “üretici olmak.” Sonra insanlar bitki tohumlarını toprağa ekmeye başladılar. Ekim sonucunda yeni bitkilerin meydana geldiğini öğrendiler. Sonra “tarım” sektörü doğmuştur. Tarım sektörü sayesinde artık insanlar üreticiydi. Tarımdan dolayı topraklara gereksinim duyuluyordu. Sonuç olarak insanlar toprak sahibi olmak istediler daha doğrusu toprak sahibi olmak zorundaydılar. Bunun sonucunda “özel mülkiyet” kavramı ortaya çıktı. Özel mülkiyet sonucunda köpek, tavuk, sığır, manda vb. hayvanlar evcilleştirildi. Artık hayvanlara da sahip çıkılmaya başlanmıştı. Özel mülkiyet sonucunda yeni yerleşim yerleri meydana geldi. Bu yerleşim yerleri birleşti devletleri oluşturdu. O devletler birleşti imparatorlukları oluşturdu. Bu yönetim sistemleri içinde insanlar özel mülkiyet kavramını keşfedince birçok savaş meydana gelmiştir. İşte özel mülkiyet kavramının zararlarından korunmak için devletler bazı ekonomik modeller oluşturmuştur. Sasanilere bir göz atalım. İlk tımar sistemi uygulamasını Sasaniler başlatmıştır. Tımar sistemi kısaca toprak kavgalarını önlemek için bütün toprakların devletin elinde olup halka mal edilmesidir. Osmanlı İmparatorluğu ise bu tımar sistemi usulünü devam ettirmiş ve Osmanlı ekonomisini bu sistem üzerine kurmuştur. Osmanlı ekonomisi bugünkü anlamda “devletçi ağırlıklı karma ekonomidir.” Fakat bu modeli 400 sene sürmüştür ve bu model sayesinde 400 sene dünyanın en güçlü imparatorluğu haline gelmiştir. Diğer son 200-250 senesinde ise vergi toplama sistemi, tımar sistemi yanlış politikalardan dolayı zayıflamıştır ve daha da ileryerek çökmüştür. Çünkü git gide dışa bağımlı hale gelmiştir. Avrupa’ya göz atarsak, Ortaçağ’ın feodalitesiyle, Yeniçağ’ın imparatorlukları ve Yakınçağ’ın devletçiliği ve liberalizmiyle güçlü bir kıta haline gelmiştir. Tabi bu ekonomik modellerin oluşumunda sanayi devrimi gözardı edilemez. Bu devrimle, insanlığı etkileyen “Marksizm” adlı katı devletçi bir model doğmuştur. Bu modeli birçok devlet uygulamıştır ve hala uygulamaktadır. Bu model aslında birçok devleti geliştirmiştir. Fakat baskısından dolayı ömürleri çok uzun olmamıştır. 20. yy’ın SSCB’sini, Yugoslavya’sını unutmadık. Çünkü sosyalizmin en güçlü temsilcilerindendi.  Sermaye birikimi olarak gelişmiş 10 devlete giriyorlardı. Bir de Marksizm’in tam tersi ABD’ye, İngiltere’ye bakalım. Bu devletler liberalizmi ilke edinmişlerdi. Hatta daha da vahşi bir biçimde olan kapitalizmi ilke edinmişti. Bunun sonucunda emperyalizm doğmuştur. Bu devletler özel mülkiyeti destekler, vergileri düşük tutar ve rekabeti canlandırır. Bu sayede sermaye birikimi oldukça gelişmiştir. Fakat kar elde etmek için emperyalizme başvurmuşlardır. Kaldı ki ekonomilerinde aşırı serbestlikten dolayı tarihin her döneminde ülkelerine ekonomik krizler meydana gelmiştir. İşte 1929 krizi ve 2008 krizi. 1929 krizinde ABD bankaları iflas etmiş, borsaları dibe çökmüştür. Bu kriz yeni kurulmuş olan bir ülkeyi yani Türkiye’yi de etkilemiştir. Bu kriz Türkiye’ye bir ekonomik model kazandırmıştır. “Devletçi ağırlıklı karma ekonomi.” Bu sayede sayısız gelişmelere imza atmıştır. 1923-1950 yılına kadar kaçınılmaz gelişmelere tanık olmuştur.  Fakat bu yeni ülke Türkiye 1950’lerden sonra nedense kriz riskine rağmen uç ve vahşi olan bir ekonomiyi ilke edinmiştir. O da kapitalizm. Geçtim kapitalizmi dışa bağımlı hale dahi gelmiştir. 1950 ile 1980 arası yine iyi 1980 ve günümüz bu konuda çok daha ileridir. İşte bu yanlış ve bizim için erken olan model yüzünden bugün dünyada 4. işsiz ülkeyiz . Dış ticaret açığımız Everest’i geçmiş. Borçlara bakarsak hiç bahsetmeyelim. Üretime bakarsak, felç geçirmiş bir adam gibi.

  Sonuç olarak Türkiye hasta bir ülke konumundadır. İyileştirilmesi için acilen “devletçi ağırlıklı karma ekonomi”ye yani “Atatürk Devletçiliği’ne geçmelidir.”

                                                                                       KAMER ONAT KARAKAYA

Hükümetler değiştikçe kitapçıların güncel politik kitapların bulunduğu raflar baştan aşağı değişmeye başlar. A döneminde,” A partisi gerçeği”, B döneminde “B partisi gerçeği”… Ve her dönemin baş partisinin ABD ile ilişkisini ortaya koyan kuramlar ortaya çıkar. Profesyonel senaristler, ilgili/ilgisiz konuları bağlama konusunda üzerine düşen görevi hakkaniyetle yerine getiredursun, biz vatandaşlar herhangi bir senaryoya inanabilme serbestisi içinde birbirimizi yer dururuz. Her insan kendi düşünce alanı içersinde duymak istediklerinin “kesin doğru” olduğuna inanır. Bilmediğimiz gizli kapaklı olaylar su yüzüne çıkar -ya da galeyan- için çıkartılır. Bilgisayarlarımıza bilmişler tarafından  hazırlanmış mailler milyonla ifade edilen kullanıcılara iletilir. Bizi uyarma -ya da uyutma- amaçlı mailler gerçekleri -ya da palavrayı- bizlere bildirir. Hele bazen içtiğiniz kola markasından tutunda, kullandığınız pc’nin işlemci markasına; giydiğiniz çoraptan tutun içtiğiniz sigaraya kadar sizin neye hizmet ettiğinizi -dolayısıyla aslında ne olduğunuzu- size etkili bir şekilde anlatır. Genellikle insanımıza gittikçe yerleşmiş bir “senaryolara inanmak isteme” özelliği yerleşmiştir, çünkü böyle olunca kişi kendini diğer herşeye inanan sıradan insanlardan soyutlar ve “akıllı” hisseder. Moda olmuştur bir kuram ortaya atmak. Tabi şartlar belli, ipin ucunu ABD tutmalı kesin yoksa olmaz. Diğerleri de Sağcı, Solcu, Alevi, Sunni, Kürt, Türk oluşuna göre şekillenir. Her etnik-siyasi-ideolojik grup kendi karşıtı olanın suistimallerini ortaya koyan yozlaşmada belirleyici etkenleri sıralar. Mağlum günümüz bilgi kaynakları elle sayamayacağımız kadar büyük; kendi fikrini doğrulayacak, istatistikleri, verileri, olayları,”istisnaları” bilgileri SEÇEREK kuramınızı güçlendirmeniz mümkün. Her grup kendini saf-merkez kılarak karşıtını batırmak için karşıtının tüm pisliklerini araştırmak için bu işe dudak uçurtacak fon ayırır. Ve bu senaryoların ortak özellikleri var ki birincisi “anlaşılamayacak kadar derindirler”, zaten onları çekici kılan da budur. Ve bu senaryolar bizlere hep tepeden bakarlar bizden kesinlikle akıllıdırlar (!) ve  bu bilmişlik hastalığı senaryoyu öğrenenlere de geçer “senin bilmediğin çook şey var o öyle değilmiş…” deriz dururuz ve o an bizim bildiğimizin belki de “bizim inanmamızı” sağlayacak şekilde düzenlenmiş bir palavra olduğunu bile düşünemeyiz o an, çünkü ikinci ortak özellik olan gayet “mantıklı görünürler”. Üçüncü özellik “çok fazla olmaları”dır. Daha birçok özellik sayabilirim ama genel olarak toplum üzerinde yarattığı olumsuz bir özelliğini söylersek; halkın hemen inanan, güvenen o engin duygularını gittikçe zedelediğidir.Tam hatırlamıyorum ama  “Dijital Kale” adlı romanda, çok önemli bir şifre gerekiyor, şifreyi bilen kişinin ölümünü çeken kamerada, bu kişi ölmeden önce oradaki bir kişiye elini uzatıyor ve üç parmağını gösteriyor. Şifreyi ele geçirmek isteyen grup bu davrnaışı yorumlamaya çalışıyor kimisi ölen kişinin geçmişiyle ilgilendiği konularla, doğduğu yerle, karakteriyle ilgili yorumlar yaparak şifreyi bulmaya çalışıyor, kimisi orta parmağındaki yüzüğün üstünde yazan kelimeye odaklanıyor anlamını kurcalıyor, kelime oyunlarına giiriyor ve bir şekilde konular atom bombasının cinsiyle, atıldığı tarihlerle ve yerle ilgili bilgiler havuzuna dönüşüyor. Hatta daha birçok bilgiye giriliyor o an ve insan okurken birden konudan kopabiliyor. Ve en sonunda şifre “3″ çıkıyor, yani ölen kişi diğerine parmaklarıyla “3″ rakamını gösteriyor. Kıssadan hisse artık, “kesin olan nedir?, gerçekçi düşünen kimdir?, saf olan akıllı olan kimdir?, toplumsal olarak hangi salt doğruyu yaşıyoruz?, gerçek görülebilecek kadar barizmidir, yoksa akıllara zarar bir şekilde karmaşık mı?” gibi sorular günümüz toplumunda mahşerlik sorulardır. Gerçeğini “kesinlikle böyledir diyemeyeceğimiz” konulardır. Bu yüzden “İlahi Adalete” inanmak bir zorunluluk değil bir ihtiyaçtır. En azından çoğu zaman beni rahatlatan düşünce budur.

29 mart yerel seçimleri yaklaşıyor ve herkes kimlerin aday olduğunu ve bu adayların geçmişlerini yapacakları projeleri merak ediyorlar. Pankartlar, brandalar afişler ve reklamlar asılmaya başlandı.  Herkes adayları tanımak istiyor ve adaylarda kendilerini tanıtmak. Burada adaylar kendilerinden ve projelerinden bahsedebilirler ve insanlarda yorum yapabilirler

Örneğin ; Bakırköy CHP belediye başkan adayı ATEŞ ÜNAL ERZEN;

Yapılan ve yapılacak Projeler ; bakkart , ambulans hizmeti, kreyşler vs.

Evet otomobil sektöründen sonra, sırada bankalar var, bankalar eleman çıkartmaya başladı. En son aldığımız habaerlere göre Denizbank, Akbank başta olmak üzere bir çok banka işten çıkarmalara başlıyor. Buda ülkemizde işsizlik oranının artacağı anlamına geliyor tabii. Sistem çökmeye devam ediyor. Hakkı bölüşmeyen ve dağıtmayan bu sistemin bu sonuçlara ulaşacağı malum. Para basacasınız ve bu parayı insanlara dağıtacaksınız. Yapacak bir şey yok bu parayıda üçgenin başı ellerinden sömürene kadar zaman kazanacaksınız. Zenginlerinde zenginleri olduğunu zenginler daha yeni anlıyor. Benim 2 sene öncesinden bir teorim vardı bu teorimin doğru yolda ilerlediğini görüyorum. Üçgen başı dediğim büyük ekonomik güçler bölgeyi (avrupa-asya) ekonomik krize sürükleyerek, savaş çıkartmak ve bu bölgelere bu güçlerin yerleşmesini sağlamak. Bu önümüzdeki 4 senelik bir süreci kapsayacak. İzlemeye devam edelim. Sizinde u kriz hakkında yorumlarınızı merak ediyorum açıkçası..

ergenekon operasyonu amerikanın tertiplemiş olduğu koskocaman bir yalandır türkiyedeki vatan severlere yönelik yapılan bu tertip her zamanki gibi çökecektir amerika her zaman türkiyenin üstünde oynadığı oyunlarda açık vermiştir karen fogg bunun en büyük örneğidir avrupa birliği türkiye temsilcisi Karen FOGG’un AB’ye gönderdiği mailleri ele geçirip kamoyuna sunan sırf bu yüzden özel hayata girdiği gerekçesiyle yargılanan verdiği ifade de devleti ilgilendiren hiçbir konu özel hayat girmez ama idam edileceğimi bilsem yine elime geçsin yine açıklarım diyen vatan sever insan şu an ergenekon davasında kanunsuzca f tipi cezaevine atılmıştır maillerde bu vatanı bölmek için çalışma yaptığını AB’ye rapor eden şahıs sadece görevden alınmış bunu ele geçiren şahıs ise terör suçlusu olarak hapishaneye atılmıştır. ergenekon davasından içeriye alınanların son yıllarda vatan bölünmeye çalışılıyor amerika bölge ve ülkemiz için tehlikedir diye haykırdıkları apaçık ortadır peki bu vatanı sevmek ve savunmak suçmudur. bu olaylar bana adnan menderes dönemini hatırlatıyor yaptığı hainliklerin ortaya çıkacağını anlayan menderes hainliklerini ortaya çıkaran aydın ve gazetecileri gözaltına aldırmış işkenceler yapmıştır ama sonuç vatanseverler kazanmıştır. yine vatan severler kazanacak dokunulmazlığın arkasına sığınıp vatanseverlere saldıranlar elbet bir gün cezasını bulacak. gelelim ergenekon operasyonunda amerikanın şimdiden verdikleri açıklara ankara cumhuriyet başsavcılığına yapılan aramalarda yedekleme yapılmadığı gerekçesiyle işçi partililer tarafından suç duyurusunda bulunulmuştur. bunun neticesinde arama yapan emniyet mensupları hakkında soruşturma açılmıştır. sonucuna bakıp görecez tuncay güney diye aklını yitirmiş kişiden alındığı iddia edilen belgelerin varlığı hala kamoyunu tatmin etmemiştir. sürekli biryerlerden belge çıktığı söyleniyor ama bunların gerçekten orda çıktığını vatandaşa ıspatlamaya bile çalışılmıyor. ergenekonun uğur mumcu’yu öldürdüğünü iddia ediyorlar peki onlara sormak istiyorum uğur mumcunun abisi ceyhan mumcunun ne işi var bu insanların yanında neden kardeşini öldürenlerin yanında neden işçi partisi genel başkan yardımcısı bunlar daha olayın başında verdikleri açıklar daha ne açıklar verecekler hepimiz izleyip görecez vatanseverlerin hesap soracağı günleri görecez

Ya bakıyorumda çevreme mutlu insan göremiyorum. Herkes mutsuz bir dokun bin ah işit. Ne kadar tuhaf bişey bu mutluluk olayı , ya herşeyi var adamın, değerini bilmiyomu ne anlamadım ki; Bu gün düşünün etrafınızda kimse yok, ne kadar kötü bir şey. Diyelim zengin oldunuz, ev araba yat kat falan bunları göstereceğiniz kimse yok , ozaman ne anlamı kalırki. İnsanlar farkında değiller zenginliklerinin anın tadını yaşamıyorlar artık. Kimisi geçim derdinde kimisi aş kimisi çocuk kimisi eş kimisi para. Sağlık en önemliside başa gelmiyince anlaşılmıyor tabi. İnsanlar ölüyor, 20 li yaşlarda anlaşılmıyor bu. a ölmüş. Belli bir yaştan sonra ölümle tanışmaya başlıyor insan. O zaman çevrende sevdiklerin hızla azalmaya başlıyor. Ya böyle bir şey yaşamak. Hayattan çok fazla birşey beklemek yanlış. Hayattan tat çıkartmak lazım. Çilek yerken tadına varmak lazım. Problem değil çözüm üretmek ve olumlu bakmak lazım. Ama biz Türk Milletinin bir sorunu ; fazla ses çıkartmıyoruz. Bizi de yönetenler bundan istifade her kanunu geçiriyorlar.

Ya bir ülkede hiç mi insanlar bağırmaz. BASTIRILDIK biz. Her yönüyle, cehaletiyle, ekonomisiyle, ……iylede, iyle.