SEVİŞEN

Seni seviyorsam bununla her yerin
Öyle iç çekişlerin gibi bir değil iki
Nasıl yaşamaya başlar daha çok
Buluşan iki mısra gibi.Bir şiirin
Kokusuz, tatsız çocuk adları gibi

Bir kuş da gözlerine uygulanmış sesiyle
Öter durur kıyısız boş saatleri
Ben niye titriyorum’la birlikte
Sonsuzluk alanıdır yüreğin.

Bir anlık gecesinde bir günlük mevsimlerin
Bildik mi yaşamayı ikimizce
Biz getirdik demektir anlamayı evrene
Sevişmek alanıdır yüreğin.

 EDİP CANSEVER

YERÇEKİMLİ KARANFİL

Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde
Oysaki seninle güzel olmak var
Örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi
Bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda
Midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor.
Sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte
Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel
O başkası yok mu bir yanındakine veriyor
Derken karanfil elden ele.
Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle
Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil
Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk
Birleşiyoruz sessizce.

EDİP CANSEVER

SEVDA BİR ATEŞ BULDU SENDE

Sevda bir ateş buldu sende, eğilip öptü seni
Artık kimse denizi bilmiyor.

Dirseklerini masaya koyuşundan belli
Gelip geçen bir günü bitirmek istemediğini
Sevda bir umut buldu sende.

Ey bir yolcu listesinde bir ölüyü arayan
Artık kimse gözlerini bilmiyor.

Şunu imzala
Bir mektup, bir telgraf alındısı değil
Unutulmuş bir sevdadır kapını çalan
Ve sevimsiz bir terlik gibi duran odan
Kimse artık bir şey giymek istemiyor.

Sonra bir pencereden kendine
Ay ışığı gibi vuran sen
Ne sana ne başkasına benziyor.

Ve işte bir dip balığı su boşluğunda
Çırparaktan yüzgeçlerini
Hiç kimseye uymayan bir mevsim öneriyor

 EDİP CANSEVER

Dünyanın neşesi içimde olsa

Gözler eller toplanıp hep seni sorsa

Dünya hep altın olsa

Hiçbirinde gözüm yok sen olmayınca

Kurtlar kuşlar dile gelseler

Dertlerin bitti diye müjde verseler

Şu fani dünyayı bana verseler

Dönüpte bakmam sen olmayınca

Bu dertli gönlüm çaglayıp dursa

Gözlerim çifte pınar olsa

Karşımda duran altın bir taş olsa

Alıpta bakmam sen olmayınca

OYALIM BENİM SEN BENİM CANIMSIN

Seni canımdan çok sevdigimi

geceleri rüyama girdigini

adını kalbime yazdıgımı

birgün yagmur

birgün güneş

birgünde yıldızlar anlatacak

feryat eden sözlerimi

artık seni sevmedigimi

birgün sana yanlız kalan kalbin anlatacak

Birgün duyamazsın selamlarımı

maziye gömersen anılarımı

yırtıpda atarsan mektuplarımı

unutursan beni çok üzülürüm

Alışamaz kalbim sensiz acıya

yolunu beklerim gün saya saya

veripte kalbini bir yabancıya

unutursan beni çok üzülürüm

O gece ben olmayacağım.
Utancımdan bakamadığım aynalarda
Güldüğünüzü gecedir.
Gecelerinizi karıştıracak gitgide
Olmayanlarınızın çoğalması.
Benim olmadığımı duyduğunuz bir gece
Korkacaksınız.

Şimdiden düşünüyorum son kalanımızı
Son gidenimizin bu gecesinde.
Ama bir gece olacak, ortalarda bir gece..
İçinde siz de olmayacaksınız,
Ayrıca.

ÖZDEMİR ASAF

İÇEMEDİM / Kanadım değdi sevdaya *

Kanadım değdi sevdaya
Kondum kondum uçamadım
Aşk şarabın doya doya
Yandım yandım içemedim
Yandım da içemedim

Oy tabib şu yarayı
Sar sara bilir isen
Sevda ateş bir kaledir
Var varabilir isen

İçmişem sarhoşam dünden
Bayram eyledim bugünden
Aşıkların köprüsünden
Döndüm döndüm geçemedim
Döndüm de geçemedim

Oy tabib şu yarayı
Sar sara bilir isen
Sevda ateş bir kaledir
Var varabilir isen

Yan Mahzuni sine sine
Bugün bana n’oldu yine
Düştüm güzeller içine
Kendi kendim seçemedim
Kendimi seçemedim

Oy tabib şu yarayı
Sar sara bilir isen
Sevda ateş bir kaledir
Var varabilir isen

Gitmiştin…
Beni, terk etmştin.
Ben, yine yalnız,
Ben, yine sensiz kalmıştım.
Bırakıp gitmen koymamıştı da,
Giderken, bir elveda bile dememen
Bende ki SEN’i bitirmişti.
Artık SEN yoktun,
Artık sevmiyordum SEN’i…
Senden kalan tüm hatıraları yakıp,
Kalbim kadar yorgun olan bir denizin dibine atmıştım.
Hatıraların deniz de kaybolurken
SEN’de, ben de kaybolmuştun.
Kendimi kandıyordum sanırım.
Tamam hatıraların yanıp kül oldu ama
Ya bende ki anıların
Onları da yakabileceğim bir ateş var mıydı?
Ya da atabileceğim bir deniz?
Keşke Sen’i de bu kadar kolay kandırabilseydim
O zaman belki Sen’de beni, benim seni sevdiğim kadar severdin,
Ve belki de benim, şimdi, bu kadar canım acımazdı

Ben blogyoruma yeni üye oldum ve burada kendi yazdığmı ve beğendiğim şiirleri yayınlayacağım. Sizlerinde şiirlerini burada görmek isterim

Hüzün var içimde

karanlık gecelerden korkan çocuklar gibi daralıyor yüregim

artık yetmiyor gökyüzü yetmiyor özgürlük yetmiyor temiz duygular

herşey bogar gibi geliyor

yagmurun suya damlaması gibi damlıyor  içime sıkıntılar

kayganlaşan toprak gibi

kayganlaştı tüm umutlar

tutamıyorum artık ne umutları nede düşüncelerii